Bir ağaç altındasın, her dalı binbir çiçek, Gün gelip bu çiçekler sana yemiş verecek.
En yüksek dallarında, bunların olgunları; Gözünü onlara dik, alçaklarından el çek.
İstiyorsan erişmek yüksekteki dallara Vücutça kuvvetli ol, zekâca büyüyerek.
Yavrum, bunun çaresi okuyup öğrenmektir, Yoksa hep boşa gider çektiğin bunca emek!
Bilgi en büyük kuvvet, yaşayıp yaşatmakta; Fakat faydasız kalır temiz olmazsa yürek!
Sevmeye başla yavrum, ananın kucağında; Vatana sevgin, her şeyden üstün gerek.
Kafanda bilgi dolu, yürekte sevgilerin, Yürü, engel tanıma yolundan döndürecek.
Gözün yukarda olsun, gönlün yüceliklerde, Başın dimdik, yüzün ak, alnın açık, gözün pek.
Yere düşen, kirlenen hiçbir şeye eğilme, Şahin ol, yılan olma; sürünmektir eğilmek!
Her ülküye emekle, çalışmakla erilir. Bahtiyarlık istersen ömür sür didinerek.
Yücel yavrum, Türklüğün her ümidi sendedir, Vatan demek sen demek, sen demek vatan demek.
Hasan Ali YÜCEL
Yazarlık Ağacı 